Mahalin ang sariling atin. Isa sa pamamaraan upang maipakita ang pagiging Pilipino mo. Pasensya na. Naapektuhan ata ako ng mga libro ni Bob Ong. Pero sa totoo lang kahit di nung di ko pa nababasa ang kanyang libro matagal ko na din namang alam at napupuna ang mga bagay-bagay at hanggang sa makarating nga ako sa ibang lugar eh nadala ko na din. Una ang pagkahilig ng mga Pinoy sa pagsingit sa mga pila… Inaamin ko numero uno ako sa larangan na yan kahit nung nasa kolehiyo pa ako at kailang Kong pumila kapag magpapaenrol ako. Magaling kaming sumingit ng mga kaibigan ko at sa totoo lang nakasarap ng pakiramdam kapag nagawa mong makaisa sa mga taong nagtyaga sa pagpila ngunit nauna ka pa dahil sa abilidad mo.
Ngunit ang saloobin na ito ay biglang kumupas ng maranasan kong makita ang ibang lahi. Libre ang mga shuttle bus sa Macau at kung kailangan mong makapasok ng maaga eh dapat kang pumila ng maaga. Sobrang haba ng pila dun. Kapag dumating na ang bus maayos na sumasakay ang lahat at kung may makapal ng mukhang sisingit kahit pa nakaupo na s’ya sa loob ng bus, pabababain s’ya ng mga tagabantay. Pero atleast hindi katulad dito. Sa Techno Park sa Sta. Rosa Laguna eh may mga jeep na maghahatid sa ‘yo sa loob nito. Pumipila ung mga tao. Sasabihin ng dispatser kung hanggang saan ang makakasakay sa darating ng jeep. Kampante akong pumila. Nabigla ako ng dumating na ang jeep eh nagtakbuhan ang mga tao sa pag uunahan na makasakay sa jeep. Hello!!! Kaya nga pumila eh. Pasensya na pero wala akong magagawa kung hindi ang makitakbo kung ayaw kong mahuli sa interview ko.
Napatawa na lang ako. Naisip ko wala na ko sa Macau. Sa Pinas hindi uso ang martyr. Sabi nga nila binabaril sa Luneta ang martyr. Wala lang kung pwede sanang magbago masmaganda pero naisip ko ang kasabihang “You cannot teach an old dog a new tricks”, ewan ko kung tama ang sinabi ko…pakikorek na lang kung mali.
No comments:
Post a Comment